viernes, 10 de octubre de 2014

Malala Yousafzai. Premio Nobel da Paz 2014-15

O premio Nobel da Paz para Malala Yousafzai é unha noticia da máxima importancia. Nun mundo que está preocupado por outras cousas e nun tempo no que isto non vende, a actitude desta rapaza que se opón ao fanatismo das relixións e á violencia machista con tanta sinxeleza, cunhas ideas tan claras e cun valor tan desarmante é un raio de luz e de esperanza na escuridade.

Podes ler a súa historia na wikipedia, desde onde te remitirán a outras páxinas porque Malala recibiu moitos outros recoñecementos coma os premios Simone de Beauvoir e Sájarov.



Na web de Amnistía Internacional podes ver unha bonita homenaxe da sección asturiana.



E na nosa biblioteca podes pedir o seu libro, aínda que é mellor que te deas présa porque hai moita xente que quere lelo!!!

miércoles, 12 de marzo de 2014

Encontro con Susana Muíños


8 de marzo, día da muller


Nesta actividade colaboraron a Rede de Escolas de Amnistía Internacional e a Biblioteca do centro.
Texto do post elaborado con aportacións do alumnado de 2º e 4º da ESO.

Hai unha semana veu aquí, ao Floriani, unha activista de Amnistía Internacional, Susana Muíños. Explicounos todo sobre os Dereitos Humanos e a violencia de xénero, facendo referencia a que a maior parte das veces sófrena as mulleres, e ademais dentro dunha relación.

A violencia de xénero é o acto de violencia, xa sexa física ou psicolóxica, contra unha persoa, por motivos relacionados co xénero.
O sexo son as características biolóxicas, xenéticas.
O xénero é o rol social predefinido, adquirido nun contexto cultural concreto.

Algunhas persoas e culturas pensan que debe haber unha equivalencia entre os conceptos de sexo, personalidade e rol social, e esta rixidez mental pode ser unha causa da violencia de xénero, que non é natural nin inevitable.

Unha forma de maltrato é o físico: a muller sofre golpes, magulladuras e incluso a morte.
Outra forma é o maltrato psicolóxico, facéndolles sentir moi pouco e non valorarse, insultándoas, etc.

Comentamos imaxes

Na súa presentación, Susana amosou imaxes que mostraban a realidade con fotos, nalgúns casos bastante impactantes como a circuncisión, e falou sobre tribos que amputaban o clítoris. Tamén amosou unha imaxe dunha muller comparada cun pallaso.
Púxonos o exemplo dunha muller véndose sobre un espello roto en anacos. Con esa imaxe quería darnos a ver que a muller quere volver a ser coma antes, que o seu presente está cheo de tristura e sufrimento. A muller reconstruía o espello co rostro que tiña antes de ser maltratada, antes de ser insultada, e ela quería volver ser como ela era.

Mostrounos unha muller encerrada nunha casa. Queiramos ou non, sempre van relacionadas esas dúas cousas. Moitas veces as mulleres perden a personalidade.
Tamén houbo fotografías sobre os roles de xénero: Que pasaría se vésemos a un home maquillado ou facendo as tarefas de casa? Seguramente pensariamos que é homosexual. E se vísemos a unha muller con bigote ou traballando de albanel? Si, diriamos que é coma un home. Isto non debería ser así!

Amosounos esculturas, cadros e fotos. En concreto, unha artista que fora maltratada fíxose unha foto e expúxoa para explicar o que lle pasaba a ela e a moitas mulleres.
Nunha escultura unha muller aparece cun bebé recén nado enriba. Isto significa que hai persoas que só queren ás mulleres para teren fillos e despois soportalos “enriba delas” sen ningunha axuda. Isto é debido ao rol de “muller floreiro” que se fomenta.

Ámbitos da violencia de xénero
A familia é o ámbito máis común. A muller ten maior probabilidade de ser lastimada, violada ou asasinada polo seu compañeiro actual.
A escola: A maioría das persoas analfabetas do noso país son mulleres.
Os mass media e a industria estética e cosmética, que xiran en torno ao corpo da muller, provocan a eterna insatisfación por non conseguir un canon de beleza inacadable.
Cultura e relixión: As persoas deben gozar do seu dereito á liberdade de relixión pero isto no se debe usar coma excusa para que un sexo domine ao outro.
En canto á área económica e laboral, a pobreza e a marxinación son causa e consecuencia da violencia contra as mulleres. Se as mulleres teñen un fillo quen deixa o traballo é a muller e non o home; ás veces unha muller está a punto de conseguir un cargo importante, ten un fillo e cando volve ao traballo xa non ten opción a ese posto. Ás veces é mellor que os homes perdan algún tempo de traballo para atender un fillo.
E en canto ao Estado, puxo o exemplo das mulleres que non podían conducir nin sequera sacar o carné.

A Convención sobre a Eliminación de todas as formas de Discriminación Contra a Muller (CEDAW) é un exemplo de avance.
A CEDAW é considerado o tratado máis extenso que garante o recoñecemento dos dereitos das mulleres a nivel mundial.
A CEDAW enumera os seguintes colectivos especialmente expostos á violencia de xénero, que requiren protección por parte do Estado:

Inmigrantes sen papeis,
solicitantes de asilo,
mulleres rurais,
mulleres obxecto de discriminación pola súa orientación sexual,
menores.

Algúns datos e cifras
Unha de cada tres mulleres no mundo sofre abusos.
A violencia na familia é a primeira causa de morte e minusvalía para moitas mulleres de 16 a 44 anos.

Hai 60 millóns de nenas menos que nenos no mundo por abortos selectivos e infanticidios.
O 80 % das vítimas de armas lixeiras no mundo son mulleres, nenos e nenas.

Opinión

Paréceme inxusto que nunha relixión exista esta violencia, xa que a relixión baséase en axudarse uns entre outros. Se todos somos iguais, deberiamos respectarnos. E non debería existir ningunha violencia, no mundo, contra ninguén.
Cos anuncios sexistas dan a entender que as mulleres servimos só para ser como a Barbie, é dicir, só para cociñar e poñernos fermosas para os homes, que non valemos nin para traballar nin para practicar deportes posto que estes anuncios está protagonizados por homes.
Gustoume moito a charla; sobre todo, que traballara con diapositivas e que nós tamén interviñeramos. O que máis me impresionou foi os casos das rapazas que protestan nas igrexas, nos congresos, etc.
O das mulleres rusas (Pussy Riot) pareceume un bo exemplo de superación porque elas saben o que queren conseguir.
O que máis me gustou foron as fotos na que unha muller xogaba a ser un home e un home estaba maquillado coma unha muller. A mellor noticia foi a das mulleres de Arabia Saudí que desobedeceron as leis do seu pais, fixeron o que quixeron e subírono a unha plataforma de internet co risco de seren severamente castigadas polas súas propias familias. Deberíamos facerlles caso e denunciar as persoas que realizan actos contra mulleres que non fixeron nada. Xa que o tema da biblioteca deste ano é Xénero e Identidade paréceme ben que nos dean charlas deste tipo.
Ningunha muller debería pasar por este inferno. Por iso deben facer charlas e actividades deste tipo para loitar pola igualdade, contra o que nos ensinan desde pequenos e o normalizado que está o machismo na nosa sociedade.

Aínda que houbo moitas máis colaboracións, os textos e debuxos utilizados son de: Ismael dos Santos, Iria Míguez, Rubén Domínguez, Laura Puga, Carla Alonso, Sofía Castro, Pablo Amor, Alba Correa (2º A); Anthya Morales, Adrián Ojea, Uxía Calvar, Gabriel Cerqueira, Uxía Calvar (2º B); Alexandre Veiga, Fernando Cabaleiro, Sara Álvarez, Ricardo Vilaboa, Andrea Sanmartín, Nerea Bouzón, Andrea Sanmartín, Tatiana Cabaleiro, Óscar Cabaleiro, Andrea Couñago, Andrea Míguez, Nerea Bouzón, Carolina Blanco, David Misa (4ª B).

lunes, 3 de febrero de 2014

Campaña de recollida de móbiles - Acción Día da Paz

Como decidimos hai uns días no grupo da Rede de Escolas de  Amnistía Internacional , este trimestre dedicarémolo á campaña de recollida de móbiles. Xa subimos o post coa documentación, que podedes consultar picando nesta imaxe:



O día 30 de xaneiro, con motivo do Día Internacional da Paz, puxemos o stand coa caixa para a recollida dos teléfonos e a información sobre o coltán, e proxectamos no recreo algúns dos materiais que xa citamos.




Esta actividade fíxose en coordinación coa biblioteca do instituto, que tamén proxectou uns documentais, como podedes ver no blog BIBLIOFLORIANI. 


 

martes, 14 de enero de 2014

Campaña de recollida de móbiles: Documentación

Para o segundo trimestre deste curso  Amnistía Internacional  ofrécenos varias propostas de actuación. O martes pasado xuntámonos para decidir entre estas estes tres asuntos:

 Anteproxecto de Lei de Seguridade Cidadá : O que se vai filtrando da nova lei é moi represivo e atenta contra os dereitos á liberdade de expresión e de manifestación.
Campaña de recollida de móbiles : O coltán é un mineral que custa vidas en África e implica o recrutamento de nenas/os soldado. Contra o consumismo e pola sostenibilidade. Relacionada tamén co seguinte tema.
Nenas/os soldado : Coincidindo coas celebracións dos Días da Paz (30 de xaneiro) e contra o recrutamento de menores soldado (12 de febreiro).
Decidímonos finalmente polo segundo, aínda que ao estar relacionado co tercero trataremos de incluír tamén alguna referencia a el.


http://www.eurekamovil.es/amnistiainternacional

Ademais dos materiais de Amnistía, utilizamos tamén a seguinte documentación:




viernes, 20 de diciembre de 2013

Campaña de postais de nadal



    FALA MÁIS   

   VIVE MENOS   

No noso grupo da  Rede de Escolas de AI  colaboramos en 2013-14 coa campaña de  Postais de Nadal , tan característica de Amnistía. O lema deste ano mimetízase de promoción de telefonía (Picando na imaxe accedes á web da organización onde se presenta a campaña):


Pero non se trata dun novo gadget consumista senón de prestar apoio a persoas presas por motivos de conciencia, que AI centra en tres casos (pica tamén nestas imaxes para acceder e, se che parece importante, asinar online para prestar a túa colaboración):


           

viernes, 29 de noviembre de 2013

Encontro con Rosaliano Riascos

Por Jessica Acuña Alonso e Ángela Hernández Bouzón.

O venres quince de novembro tivemos a oportunidade de acudir a unha charla de Rosaliano Riascos sobre a súa experiencia. Experiencia que lle cambiou a vida pois, en maio do ano 2000 uns paramilitares irrumpiron na súa vida e na de moitos outros. Atopábanse na cidade de Buenaventura no departamento de Valle del Cauca, Colombia, no terreo que os paramilitares querían como terras de cultivo de contrabando. Levantáronos das súas camas para non volver a elas, nin sequera ás súas vidas.
Desde ese momento a vida de Rosaliano tornou por completo para non volver a ser a mesma. Dende entón tivo que separarse da súa familia, que veu a España en busca de algo mellor, primeiro a muller e máis tarde os seus fillos. Pola contra, Rosaliano quedou no seu país de orixe loitando polos dereitos dos “negros” (como el di) en Colombia, que nin sequera son contemplados na constitución.
Pasaron algo máis de dez anos de loita pola causa até que a situación obrigoulle a marchar do seu país, polo que tivo que vir a España no 2011 grazas a Amnistia Internacional que o amparou durante un ano mediante un programa de protección co que conta a organización.
Tivemos, grazas a Rosaliano, a oportunidade de coñecer a verdadeira situación de Colombia, que moitos de nós descoñeciamos pola información manipulada dos medios de comunicación hoxe en día.
Actualmente, Rosaliano segue a loitar polo que cre, por exemplo mediante AFRODES, unha asociación de afrocolombianos desprazados coa esperanza e os ollos cheos de ilusión de voltar ó seu país nunhas boas condicións coas que toda persoa debería contar.
Ese mesmo día que deu a charla cumpría dous anos en España e un ano fóra do programa de protección.

martes, 12 de noviembre de 2013

Grupo da Rede de Escolas de AI - 1ª reunión 2013-14

O pasado martes, 5 de novembro, tivemos a primeira reunión do noso Grupo da Rede de Escolas de Amnistía Internacional.
Como primeira acción do ano decidimos sumarnos á proposta por Amnistía, titulada Bla, Bla, Bla - isto é o que oen os que non escoitan. Picando nas imaxes pódense ver o vídeo da campaña e a páxina web de Amnistía con toda a información.


http://www.es.amnesty.org/es/grupos-locales/comunidad-madrid/paginas/agenda/evento/articulo/aunque-no-quieran-van-a-tener-que-escucharnos/
Trátase de facer gravacións de voz con mensaxes ou testemuñas sobre temas relacionados con tres dereitos humanos aos que o goberno está facendo oídos xordos. As gravacións enviaránse a Amnistíta Internacional que as remitirá á súa vez ao goberno.
Os dereitos aos que se refire a campaña son os seguintes:

Dereito á saúde, con especial atención á poboación inmigrante, que está en situación de extremo risco.
Dereito á vivenda, sobre todo nos casos de desafiuzamentos.
Liberdade de expresión e dereito de manifestación, con referencia especial á violencia policial con que están sendo reprimidas as manifestacións.
Na reunión falamos tamén do concurso de audiovisuais sobre nenas/os soldado, que gañou o ano pasado un grupo de alumnas/os do IES A Basella, de Vilanova de Arousa. Parabéns! Este é o video gañador: 

http://www.youtube.com/watch?v=neVT93vA5vs&list=PLnx_ESje4HkChcUIzg1wHkfuJGOSfi8eq&index=1